Blogs

Blogs zijn korte stukjes van leraren over uiteenlopende onderwerpen. Vaak verschijnen zij eerst in de nieuwsbrief.

Dinsdag 8 oktober bezocht ik de tentoonstelling ’Weer en Wind. Avercamp tot Willink’ in het Singer Museum in Laren. Schilderijen van Nederlandse schilders door de eeuwen heen over het weer, en dan vooral wind en regen, sneeuw en ijs. Een prachtige tentoonstelling die ik van harte kan aanbevelen.

Of ik de bron ook ken! Haar wellen en haar stromen, al is zij nachtelijk! Die eeuwige Bronaar stroomt verholen, toch weet ik waar haar stroombed ligt verscholen, al is Zij nachtelijk.

Johannes van het Kruis   Vanaf nu is de website www.mystieknetwerk.nl toegankelijk.

David Brazier is psychotherapeut, zenleraar en leraar in de Amida Order, een school in het Zuivere Land-boeddhisme.

Helaas, de bijeenkomst vandaag met Piet van Leeuwen over "Sterven is te doen" gaat niet door. Piet werd verkouden deze week en zijn stem begaf het. Er was het vertrouwen dat dit vandaag voldoende hersteld zou zijn. Maar helaas, de stem werd vandaag alleen maar slechter. Piet schreef ons vanmorgen dat het een stille zaterdag zou worden.

Michel Dijkstra is op 10 september gepromoveerd op eenheid en veelheid in het werk van Meister Eckhart en de zenmeester Dogen. Tegelijk met zijn promotie publiceerde Dijkstra het boek ‘In alle dingen heb ik rust gezocht’ over de weg naar eenheid bij deze twee middeleeuwse denkers.

Een nieuw begin met een nieuwe look en een nieuwe stijl. De vraag vanuit het bestuur was om het simpel te houden. Alfred en ik hebben gekeken naar stijlen van andere zendos en zagen al gauw een overeenkomstigheid van beekjes, bergtoppen, bloemetjes en zonsondergangen. Heel mooi!

“Deo Vacare” zag ik staan boven de kerk van de Abdij van Egmond, waar we in liepen om de vespers bij te wonen. Vrij van God mompelde ik. Maar letterlijk betekent het “vrij voor God”. Vacare, leegmaken, beschikbaar zijn, vrijmaken, waar ons woord vakantie van afstamt.

Onlangs gehoord: Leerling vraagt: “Meester, wat is zen?” Leraar antwoordt zonder enige aarzeling: “Zazen!” Natuurlijk, op die vraag zijn verschillende antwoorden mogelijk: “verlichting!” Of Maezumi Roshi’s “Je leven leren waarderen”.

De afgelopen maand april hebben wij op de dinsdagavonden mogen genieten van dharmalessen van onze sanghagenoten. En ik vond het stuk voor stuk bijzondere avonden. Om aanwezig te zijn bij dit persoonlijk delen. Ik besef wat een inspanning het is. De uitdaging: “Ja ik doe het!”

Zoals jullie weten werk ik als boeddhistisch geestelijk verzorger in gevangenissen. Per 1 juni ga ik daarmee stoppen; vervroegd pensioen. Hieronder volgt een korte terugblik op die afgelopen bijna vijftien jaar.

Onlangs stuitte ik min of meer bij toeval op een prachtig boek van Shunryu Suzuki dat ik nog niet eerder had gelezen: Branching Streams Flow in de Darkness (1999).

Kan de mystiek wetenschappelijk bestudeerd worden? Reeds in de jaren zeventig van de vorige eeuw beantwoordde Frits Staal de vraag volmondig bevestigend in een nog altijd actueel en leesbaar boek: Het wetenschappelijk onderzoek van de mystiek(Aula boek 619, 1978).

Hierbij maak ik kenbaar dat ik het Inka zegel, de laatste goedkeuring, teken van groot vertrouwen, gegeven heb aan Meindert Musho van den Heuvel, Gretha Myoshin Aerts en aan Joke Heldere Dharma Traan Huiberts.
Wat was het een mooie afscheidsavond! We waren met velen. Tijdens de ceremonie van overdracht was ik diep geroerd door het stille zitten, het gezamenlijk zingen, de gathas – de dharmawoorden – van Joke, Lolit, Marieke en Julia, het buigen, de muziek.
Gewoonlijk denken we dat mediteren een bezigheid van de geest is, maar in feite begint de meditatie met het aannemen van een specifieke lichaamshouding.
Vertrouwend op de weg, die zich stap voor stap onder onze voeten uitwijst, hoop ik dat wij, als Sangha, de Boeddhaweg tezamen mogen realiseren.
Op maandag 22 oktober 2018 las ik in Trouw: ‘Lekker mixen met religies’. De kop met vette en schuin gedrukte letters belooft niet veel goeds. Maar het valt mee.
In kleinere kring is men hier reeds van op de hoogte, maar nu wil ik het graag aan een brede groep bekend maken: op 1 januari 2019 zal ik het geestelijk leiderschap van het ZCA neerleggen en overdragen aan anderen.
Hiermee wil ik graag mijn wens kenbaar maken Transmissie te geven aan: Ben Scheeres, Martin Pol, Ronald Uijtdehaage, Rob Eckhart en aan Julia Veldkamp. Transmissie betekent dat zij het vertrouwen van mij hebben om op eigen gezag de traditie voort te zetten. Ik ben hier erg gelukkig mee.
De geboorte van Lao Zi, de auteur van de Daodejing, is niet het werk van aardse inspanningen maar te danken aan een ingreep van een bovennatuurlijk verschijnsel, gesymboliseerd in een druppel dauw, die zich nestelde in de baarmoeder van een wereldse vrouw.

God en de goden spreken tot mij. Zij spreken tot mijn verbeelding. Zij kwamen tot mij in mijn geest en bewoonden deze met mythen, legendes, visioenen, verhalen. Als filmische beelden verschenen zij op het netvlies van mijn geest.

Graag even aandacht voor Sigmund Freud. Hoewel de kritiek op zijn werk in de loop van de vorige eeuw flink is toegenomen – reductionistisch, al te zeer gebiologeerd door de biologie, onhoudbaar, want niet wetenschappelijk te verantwoorden – heeft Freud grote invloed gehad op ons denken, vooral met betrekking tot ons seksuele leven.

Bijna elke week zingen we tijdens de service de Hart Sutra. De tekst is de kern van het Mahayana. Door de eindeloze herhaling worden de woorden in ons hart gegrift.

Afgelopen maand juni heb ik afscheid genomen van Zentrum Utrecht en de Yoga Academie Nederland. Dankbaar en met veel genoegen denk ik terug aan de laatste, feestelijke bijeenkomst. Het is het fijn te weten dat op beide plekken het onderricht voortgezet wordt.

Hiermee geef ik aan de sangha mijn wens te kennen om aan enkele leerlingen formeel transmissie te geven. Dit zal plaats vinden op 16 en 17 juni en op 23 en 24 juni om 21.30 uur. Voorafgaande aan de ceremonies is er zazen (20.00 – 21.00 uur) waar  iedereen welkom is. Als je wilt komen, graag even

Een van mijn zwagers is vorige maand overleden. Terwijl ik aan zijn bed zat en getuige was van die mysterieuze overgang van levend naar dood, voelde ik dat er iemand naast me plaats nam. Het was Channa, de trouwe dienaar en wagenmenner van Siddhartha Gautama. En ik vroeg hem: “Channa, kan mij dit ook overkomen?”

Ik zag een jongetje op een step, zo’n step met kleine wieltjes. Hij ging soepel en snel en genoot zichtbaar van zijn eigen behendigheid.

De lente hangt niet langer in de lucht. Zij daalt neer op de bomen, verwarmt de straten en verlicht mijn hart. Hoe vaak zal ik nog mee mogen maken dat het lente wordt?

Op 1 februari werd in Zen River, het zenklooster in Uithuizen (Noord-Groningen) gevierd dat vijf senior monniken, die daar al jaren de zenpraktijk beoefenen, transmissie hebben ontvangen van hun leraar Tenkei Roshi.

Garmt heeft ALS en blogt er over. Hij beschreef zijn ervaringen tijdens de oktobersesshin in Vught.

Het is goed om na een maand verlof weer in de zendo te zijn. Daarvóór was ik begonnen met een sesshin in Vught. De dharmalessen waren gewijd aan Shunryu Suzuki Roshi, groot pionier van het zenboeddhisme in Amerika en wat mij betreft de Dogen van de twintigste eeuw.

Transmissie is een zen traditie waarbij iemand opvolger wordt in de ononderbroken lijn van leraren van de Boeddha tot nu. Iemand wordt opgenomen in de spirtuele stamboom (kechimyaku).

In november – evenals in april – wanneer ik geniet van een sabbatical maand – vraag ik aan verschillende leerlingen om op de dinsdagavond mijn plaats in te nemen en een dharmales te verzorgen. Tot nu heb ik over deze avonden steeds onverminderd enthousiaste reacties gehoord.

Een nieuwe lente en een nieuw geluid: ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit, dat ik vaak hoorde voor een zomernacht In een oud stadje, langs de watergracht – in huis was ’t donker, maar de stille straat vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat nog licht, er viel een gouden blanke schijn over de gevels in mijn raamkozijn.