Lida Kerssies: ‘Zen is bewustwording’

Lida Kerssies studeerde sinds 1986 bij Genpo Roshi. Ze verbleef acht jaar in het Kanzeon Zen Center in de Verenigde Staten, waar ze werd opgeleid tot zenpriester. In het Zen Center te Salt Lake City gaf ze introductiecursussen zenmeditatie. Lida heeft haar vaste avond in Amsterdam en leidt twee keer per jaar een retraite.

In gesprek met Lida Kerssies…

Wat is zen?

“Ergens in de jaren ’80 werd ik door een vriendin meegenomen naar een zenweekend” zegt Lida. “Ik was politiek actief, had een baan, studeerde, wist niks van meditatie. Ik kwam toen voor het eerst in contact met zenboeddhisme. Het stil zitten op een kussen maakte een enorme indruk, vanaf dat moment wilde ik leren mediteren. Ik kwam terecht op de ‘zenzolder’, waar Niko Sensei mij de eerste beginselen bijbracht, later ontmoette ik Genpo Roshi. Ik gaf mijn leven in Amsterdam op en verhuisde naar het zencentrum in Amerika.”

Wat kan zen doen?

“Stilzitten op een kussen en je bewust worden wat er ieder moment in je omgaat. Dat is voor mij de grootste verworvenheid van de zenpraktijk. Je gaat zien dat je allerlei ideeën hebt over wie je bent, hoe je reageert op wat er gebeurt in relatie met anderen, hoe je alsmaar oordeelt. Ik denk dat zen je een ander perspectief op je bestaan kan geven. Het kan je leren wat meer het grotere geheel te zien en dat je onderdeel van dat geheel bent.

In je dagelijkse leven en ook op het kussen ben je zelf het middelpunt: in je gedachten, je gevoelens en in je functioneren. Van daaruit handel je. Maar als je op de maan zou staan en vandaar naar de wereld zou kijken, ben je maar een stofje. Perspectief is alles. Het kost tijd, maar we kunnen oefenen om ons dat grotere perspectief eigen te maken. Ons openstellen naar de wereld om ons heen door aandachtig te zijn en te leren ervaren dat we verbonden zijn met elkaar, we ademen tenslotte dezelfde lucht.”

Leraar en leerling

“In de lessen op de woensdagavond mediteren we twee periodes van een half uur, afgewisseld met loopmeditatie. Tijdens het mediteren is er voor wie dat wil de mogelijkheid voor een persoonlijk gesprek met de leraar. Daarna reciteren we de Hartsutra en is er een dharmales. Ik, en soms iemand anders uit de groep, behandel een onderwerp. Meestal iets uit de boeddhistische leer maar soms ook een gedicht of een artikel uit de krant. Tijdens de les is er ruimte voor de mensen in de groep om in te brengen wat ze willen. Deze interactie tijdens de les vind ik belangrijk: het leerproces speelt zich af op meerdere niveaus. We leren allemaal van elkaar. Sangha is het woord voor een groep mensen die samen mediteren. Met z’n allen vormen we de steentjes die op de bodem van een rivier tegen elkaar aanschuren en zo wat de scherpe kantjes kunnen verliezen.”